ពន្លឺថ្ងៃពេលរសៀលបានចាំងក្តៅខ្លាំងមកលើស្បែករបស់ពួកគេ ខណៈក្មេងប្រុសម្នាក់ និងឪពុករបស់គាត់ជិះម៉ូតូកាត់តាមដងផ្លូវដ៏មមាញឹកក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។ អាកាសធាតុក្តៅ ផ្លូវមានធូលីហុយ ហើយម៉ូតូជាច្រើនបើកឆ្លងកាត់ពីគ្រប់ទិសទី។ ពួកគេបានចំណាយពេលស្វែងរកអស់ជាច្រើនម៉ោងហើយ ប៉ុន្តែក្មេងប្រុសនៅតែមិនទាន់រកបានកន្លែងស្នាក់នៅ។
ក្មេងប្រុសនោះទើបតែចាកចេញពីស្រុកកំណើត ដើម្បីបន្តការសិក្សានៅរាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា។ គាត់បានមកដល់ដោយក្តីសង្ឃឹម និងភាពរំភើប ត្រៀមខ្លួនចាប់ផ្តើមជំពូកថ្មីនៃជីវិត។ ប៉ុន្តែមុនពេលអាចផ្តោតលើការសិក្សា គាត់ និងឪពុកត្រូវប្រឈមនឹងបញ្ហាបន្ទាន់មួយ គឺការស្វែងរកកន្លែងស្នាក់នៅដែលមានសុវត្ថិភាព តម្លៃសមរម្យ និងនៅជិតសាលារបស់គាត់។
ពួកគេទាំងពីរបានជិះម៉ូតូពីសង្កាត់មួយទៅសង្កាត់មួយ ស្វែងរកស្លាកជួលតាមដងផ្លូវ និងឈប់សួរអ្នកនៅតាមតំបន់អំពីបន្ទប់ទំនេរ។ កន្លែងខ្លះមានតម្លៃថ្លៃហួសពីលទ្ធភាពរបស់ពួកគេ ខណៈកន្លែងផ្សេងទៀតនៅឆ្ងាយពីសាលាពេក។ ពេលខ្លះ បន្ទាប់ពីជិះម៉ូតូឆ្លងកាត់ទីក្រុងដើម្បីទៅមើលបន្ទប់ ពួកគេទើបដឹងថាបន្ទប់នោះមានអ្នកជួលរួចហើយ ឬមិនដូចអ្វីដែលពួកគេបានរំពឹងទុក។ ទោះបីជាហត់នឿយក៏ដោយ ឪពុករបស់ក្មេងប្រុសនៅតែបន្តបើកម៉ូតូក្រោមកម្តៅថ្ងៃ ព្រោះគាត់ចង់ប្រាកដថាកូនប្រុសរបស់គាត់មានកន្លែងស្នាក់នៅប្រកបដោយសុវត្ថិភាព មុនពេលគាត់ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។
ហេតុអ្វីបានជាការស្វែងរកកន្លែងស្នាក់នៅត្រូវតែលំបាកបែបនេះ?
បទពិសោធន៍នោះបានក្លាយជាកម្លាំងបំផុសគំនិតក្នុងការបង្កើត ស្រុកខ្ញុំ។ ស្ថាបនិករបស់យើងបានបង្កើត ស្រុកខ្ញុំ សម្រាប់សិស្សនិស្សិតដែលចាកចេញពីស្រុកកំណើត បុគ្គលិកដែលផ្លាស់ទៅរស់នៅទីក្រុងមិនស្គាល់ និងគ្រួសារដែលកំពុងស្វែងរកកន្លែងមួយដែលពួកគេអាចហៅថាផ្ទះ។ ស្រុកខ្ញុំ ត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីជួយមនុស្សស្វែងរកព័ត៌មានជួលដែលគួរឱ្យទុកចិត្ត ប្រៀបធៀបកន្លែងស្នាក់នៅតាមថវិការបស់ពួកគេ និងស្វែងរកទីតាំងនៅជិតសាលា ឬកន្លែងធ្វើការ ដោយមិនចាំបាច់ចំណាយពេលជាច្រើនថ្ងៃជិះម៉ូតូស្វែងរកជុំវិញទីក្រុង។
ស្រុកខ្ញុំ បានចាប់ផ្តើមពីដំណើរមួយរបស់ក្មេងប្រុសម្នាក់ និងឪពុករបស់គាត់ ប៉ុន្តែគោលបំណងរបស់វាវែងឆ្ងាយលើសពីរឿងរ៉ាវរបស់ពួកគេ។ ចក្ខុវិស័យរបស់យើង គឺធ្វើឱ្យ ស្រុកខ្ញុំ ក្លាយជាស្ពានតភ្ជាប់រវាងអ្នកដែលកំពុងស្វែងរកផ្ទះ និងអ្នកដែលមានកន្លែងសម្រាប់ផ្តល់ជូន។
ក្មេងប្រុសក្នុងរឿងនេះបានក្លាយជាស្ថាបនិករបស់យើង។ ដំណើររបស់គាត់ជាមួយឪពុក បានបំផុសគំនិតឱ្យបង្កើត ស្រុកខ្ញុំ ដើម្បីជួយអ្នកដទៃស្វែងរកផ្ទះ។
